خراباتی شدن ازخود رها ییست              خودی کفراست اگرخود پارساییست
نشانی داده اند اهل خرابات                   که " التوحید اِسقاط الاضافات "
خرابات از جهان بی مثالیست                  مقام عاشقان لا اُبالیست
خرابات آشیان مرغ جان است                 خرابات آستان ِلامکان است
خراباتی خراب اندر خراب است                که درصحرای اوعالم سراب است
خراباتی است بی حد ونهایت                 نه آغازش کسی دیده نه غایت
اگر صد سال در وی می شتابی              نه خود را ونه کس را باز یابی
گروهی اندر آن بی پا وبی سر                همه نه مومن ونه نیز کافر
شراب بیخودی در سر گرفته                   به ترک جمله خیر وشر گرفته
شرابی خورده هریک بی لب وکام            فراغت یافته از ننگ واز نام
حدیث ماجرای شطح وطامات                 خیال خلوت ونور کرامات
ببوی دُردی ای از دست داده                  زذوق نیستی، مست اوفتاده
عصا ورکوه و تسبیح ومسواک                 گرو کرده به دُردی جمله را پاک
میان آب وگل اُفتان وخیزان                    بجای اشک ،خون از دیده ریزان
گهی از سرخوشی در عالم ناز               شده چون شاطران گردن افراز
گهی از روسیاهی رو به دیوار                 گهی از سرخ رویی بر سر دار
گهی اندر سماع شوق جانان                شده بی پا وسر چون چرخ گردان
به هر نغمه که از مطرب شنیده              بدو  وجدی از آن عالم رسیده
سماع جان نه آخرصوت وحرف است.       که در هر پرده ای سّری شگرف است
ز سر بیرون کشیده دلق ده توی            مجرد گشته از هر رنگ وهر بوی
یکی پیمانه خورده از میئی صاف             شده زان صوفی صافی ز اوصاف
فرو شسته بدان صاف مروق                 همه رنگ سیاه وسبز وازرق
به مژگان خاک مزبل پاک رُفته               زهرچ آن دیده از صد ،یک نگفته
گرفته دامن رندان خمار                       زشیخی ومریدی گشته بیزار
چه شیخی ومریدی؟این چه قید است؟    چه جای زهدوتقوی؟این چه قید است؟
اگر روی تو باشد در که ومه                  بت وزنار وترسایی ترا به

                                                                         شیخ محمود شبستری